بازي وبلاگي پرواز

http://mojezegar.blogfa.com/

نمي دونم چي بگم
حرفم نمياد
اين وب رو ببينين


ادامه نوشته
امتیاز:
 

ياد خواهي گرفت

كم كم ياد خواهي گرفت

تفاوت ظريف ميان نگهداشتن يك دست و زنجير كردن يك روح را

اينكه عشق تكيه كردن نيست و رفاقت، اطمينان خاطر

و ياد مي‌گيري كه بوسه‌ها قرارداد نيستند

و هديه‌ها، معني عهد و پيمان نمي‌دهند.


كم كم ياد ميگيري

كه حتي نور خورشيد هم مي‌سوزاند اگر زياد آفتاب بگيري

بايد باغ ِ خودت را پرورش دهي به جاي اينكه

منتظر كسي باشي تا برايت گل بياورد.

ياد ميگيري كه ميتواني تحمل كني

كه محكم باشي پاي هر خداحافظي

ياد مي‌گيري كه خيلي مي‌ارزي.

(خورخه لوييس بورخس)

واسه خدانوشت : بارانت از پس ِ غم  ِدلم بر نمي آيد ؛ فكري كن 

دلتنگ نوشت : تمام ِ دلم را نذر ِ ماندنت كردم ؛ اما تو خدايي تر از همه بال هايت را يافتي و ... پر ... حالا عكست همدم ِ روزهاي وارشي ِ من شده

من نوشت : مي چكد  ؛ قطره قطره  دارد تمام مي شود  ............ هي ! دلم را مي گويم

سهراب نوشت : من دلم مي خواهد رنگ را بردارم  روي تنهايي خويش نقش ِ مرغي بكشم .

+ بنا به دلايل كاملا شخصي تصميم گرفتم با اسم خودم بنويسم



ادامه نوشته
امتیاز:
 

درخت ها

درخت ها

بازيگران ماهري اند

آنقدر طبيعي جوانه مي زنند

كه نگاهت پشت تمام پنجره ها سبز مي شود

و سفيدي موهايت را در هيچ آينه اي نمي بيني 

 

لبخند مي زني و فراموش مي كني بهار

فصل دخترانه اي است

كه شادترين رنگ هايش

با عبور از رگ هاي تو شيري مي شوند

لبخند مي زني

و فراموش مي كني لباس هاي چارده سالگيت را

براي دخترت كنار گذاشته اي .

(ليلا كرد بچه _ كتاب صدايم را از پرنده هاي مرده پس بگير)

 واسه خدانوشت : نفس مي كشم در هواي تو ؛ من را بلند كن بگذار به تو نزديك تر باشم ..... نزديكتر .

دلتنگ نوشت : نوعيدت مبارك مريم ِ من ؛ عيدت مبارك هم خون ِ من .......

تبريك نوشت : جشن ِ بزرگ ِ آريايي ِ همتون شكلاتي ، دل هاتون بهاري

من نوشت : بهار جان ؛ ننه سرما و تمام ِ سردي هايش رخت سفر بسته و رفتند و تو آمدي ، حالا كه آمدي بخند ؛ بلند بخند بگذار خون تازه اي در رگ هايمان به جريان بيفتد ، بگذار درختان نفس بكشند ... نـ ـفـ ـس .

+ دنيا دنيا سپاس به خاطر مهربوني هاتون ،چند صباحي نيستم.

كه مازندران شهر ما ياد باد ، هميشه بر و بومش آباد باد ، ناحيتي است كهن از دل تاريخ ايران زمين .

مطالعات باستان شناسان،ديرينگي اش را به 9500 سال پيش از ميلاد حوالت داده و مردمانش را همواره از بهترين تبراندازان، كمانداران،فلاخن اندازان ، شمشيرزنان در جنگ هاي شاهان هخامنشي با دشمنان خوانده اند . شايد بدين برهان است كه مورخان ريشه واژه مازندران را به صورت «ماز+اندر آن» به مفهوم «دژ در آن» مي شناسند . دژها و قلاع باستاني بسياري كه نشانه هايش بر بلنداي كوهساران هنوز صعب العبور بر جاي مانده است ، شايد علاوه بر «دژ در آن» معناي «دژ داران» را نيز افاده نمايد .

نوروز خواني :

نوروزخوانان معمولا پانزده روز قبل از فرا رسيدن عيد نوروز به داخل روستاها و شهرها مي آيند و با خواندن اشعار در مدح امامان و ترانه هاي محلي ، طليعه سال نو را به آنان مژده مي دهند .                                                             نوروزخوانان چند نفر هستند كه يك نفر اشعار را مي خواند ، يك نفر ساز مي زند و نفر ديگر كه به آن كوله كش(باركش) مي گويند به در خانه هاي مردم مي رود و مي خواند :                                                                                               باد ِ بِهارون بيَمو / نوروز ِ سِلْطون بيَمو / مژده دهيد به دوستان / گل به گلستون بيَمو / بهار آمد بهار آمد خوش آمد / علي با ذوالفقار آمد خوش آمد / نوروزتان نوروز ديگر / شما را سال ِ نو باشد مبارك .

عيد نوروز :

هنگام تحويل سال افراد خانواده دور سفره هفت سين ، كه با ظرافت و سليقه خانم خانه چيده شده ، مي نشينندو در حالي كه پدر خانواده دعاي تحويل مي خواند ، منتظر تحويل سال نو مي شوند .                                                         در گذشته كه امكانات ارتباطي مانند راديو و تلوزيون نبود با تيراندازي يا گفتن اذان سال جديد را به همه اعلام مي كردند . بعد از اينكه سال نو شد كسي به عنوان "مارمه" انتخاب شده ( معمولا كم سن ترين خانواده) با مجمعي كه در آن قرآن ، آيينه ، آب ، سبزه و شاخه هاي سبز درخت آلوچه قرار دارد وارد خانه مي شود . چهارگوشه اتاق ها را آب مي پاشد ، قرآن را كنار هفت سين مي گذارد و شاخه هاي درخت آلوچه را به نيت اينكه سال سرسبز و خوش و خرمي براي خانواده باشد ،جلوي در اتاق يا روي طاقچه اتاق مي گذارند . (عيديش از همه بيشتره) . در اين روز مادر خانه ، غذاي عيد-سبزي پلو با مرغ يا گوشت- درست ميكند . (طرف ما حتما يه نوع غذاي محلي درست ميكنن) . علاوه بر آت غذايي به عنوان خيرات براي اموات مي پزند و بين مردم پخش مي كنند .                                                در غروب شب اول سال ، به اين اعتقاد كه چراغ خانه آن ها هميشه روشن و نوراني باشد ، به سر در خانه ها شمع يا شعله آتش آويزان مي كنند .

منبع : سيماي ميراث فرهنگي استان مازندران - گردآورنده : شهربانو وفايي    



ادامه نوشته
امتیاز:
 

زير ِ باران

زير باران بيا قدم بزنيم
حرف نشنيده اي به هم بزنيم
نو بگوييم و نو بينديشيم
عادت كهنه را به هم بزنيم

و زباران كمي بياموزيم
كه بباريم و حرف كم بزنيم
كم بباريم اگر، ولي همه جا
عالمي را به چهره نم بزنيم

چتر را تا كنيم و خيس شويم
لحظه اي پشت پا به غم بزنيم

سخن از عشق خود بخود زيباست
سخن عاشقانه اي به هم بزنيم

قلم زندگي به دست دل است
زندگي را بيا رقم بزنيم

«سالكم» قطره ها در انتظار تواند
زير باران بيا قدم بزنيم

(مجتبي كاشاني 1382/10/5)

                                                        

واسه خدانوشت : من اطمينان دارم به بودن ِ تو كه نگهبان ِ درب ِ خانه ي مني ؛ بودنت را شكر .

من نوشت : ميگم خدا غم رو ميده صبرم ميده ؛ ميگم كاراش حكمت ِ ؛ ميگم اما . . . . . دارم به خودم دروغ ميگم !!!

دلتنگ نوشت : نازنين زيباي ِ من ؛ دوست دارم زود به زود فردا شود ؛ لااقل من به تو نزديك تر مي شوم .... خسته شدم از از بي تو بودن هاي ناتمام .

پيامك نوشت : چگونه مي توان به زخم هاي پا گفت كه تمام ِ راه ِ رفته اشتباه است ؟!



ادامه نوشته
امتیاز:
 

ديگه فرقي نداره

با يه حكمِ تخليه تو جيبِ كُت، با يه زن رو تختِ بخشِ دياليز،

با يه دختر كه داره بُر مي خوره، توي رختِ خواباي مرداي هيز،

ديگه فرقي نداره مهر ِ سجلِ تو چيه!

ديگه فرقي نداره عكسِ رو اسكناس كيه!


موقعي كه كليه ت حراج مي شه، وقتي كه خونِ رگاتو مي فروشي،

وقتي مجبوري كه از پشتِ شيشه با خودت حرف بزني با يه گوشي،

ديگه فرقي نداره دموكراسي، با اختناق!

زيرِ سايه ي درخت باشي، يا سايه ي چماق!


گرسنه كه باشي، مي توني دولا شي،

مي توني تسليمِ مترسكا باشي!

مي توني چشماتُ ببندي رو رگبار!

مي توني يه آجر باشي رو اين ديوار...


وقتي كه جا مي گيري تو يه سُرنگ، وقتي رؤياهاتو حاشا مي كني،

     وقتي كه غذاي بچه هاتو ازسطلاي زباله پيدا مي كني،

             ديگه فرقي نداره مهر ِ سجلِ تو چيه!

                           ديگه فرقي نداره عكسِ رو اسكناس كيه!


با گواهيِ يه فوت تو جيبِ كُت، با يه زن رو تختِ مُرده شورخونه،

با يه دختر كه حالا مدتيه ويروسِ ايدز تو رگاش فراوونه،

ديگه فرقي نداره دموكراسي، با اختناق!

زيرِ سايه ي درخت باشي، يا سايه ي چماق!

 

گرسنه كه باشي، مي توني دولا شي،

مي توني تسليمِ مترسكا باشي!

مي توني چشماتُ ببندي رو رگبار!

مي توني يه آجر باشي رو اين ديوار...


( يغما گلروئي)

واسه خدانوشت : خداي ِ بي مثال ـ من ؛ مرا در وجودت غرق كن .

دلتنگ نوشت : شمع ها هم به سوگت نشسته اند ؛ چه بي مهابا مي گريند ..........

سيد علي صالحي نوشت : من بدهكار هزار ساله ي بارانم ؛ آيا كسي ليوان ِ آبي دست من خواهد داد ؟

حافظ نوشت : من ار چه عاشقم و رند و مست و نامه سياه / هزار شكر كه ياران ِ شهر بي گنهند !

پ.ن : دلتنگ ِ بـارانـ ـم ؛ باران ِ چشم ها .

+ مامان خانومي ِ من بازنشسته شد ، بعد ِ 30 ســـــــــــال كار ، اولين كاري كه كرد هرچي چادر و مقنعه داشت انداخت دور ، چرا چادر بايد حالت اجبار پيدا كنه چرا بايد طوري بشه كه يه حالت تنفر ايجاد بشه ......



ادامه نوشته
امتیاز:
 

خسته ايم

و امروز
چنان شفافيم
كه قاتلان درونمان پيداست .

و درياي شهرمان
آنقدر خسته است
كه عنكبوت بر موج هايش
تار مي بندد .

زنبورها را مجبور كرده ايم،
از گلهاي سمي عسل بياورند!!!
و گنجشكي كه سالها،
بر سيم برق نشسته
از شاخه هاي درخت مي ترسد!!!
با من بگو چگونه بخندم؟
هنگامي كه دور لبهايم را،
مين گذاري كرده اند!!
ما كاشفان كوچه هاي بن بستيم
حرفهاي خسته اي داريم،
اين بار،
پيامبري بفرست،
كه تنها گوش كند.......................!

(گروس عبدالملكيان)

                                     

واسه خدانوشت : آرزوهايي دارم به گمانم "محال" ؛ تو خدايي نه ؟!!

دلتنگ نوشت : ارديبهشت ؛ طعم ِ گس ِ رفتن ِ تو ؛ ......... باز باران / با بهانه / با دو چشم ِ خيس ِ سارا / ميخورد بر قبر ِ مريم !

تلقين نوشت : خدا قدم ميزند ؛ حوالي ِ خانه ي من ، گوش كن گوش كن

نيما نوشت : تو را من چشم در راهم . . . . .

دل نوشت : خودت را كه گم كني ؛  يا نارس مي شوي يا ناقص ! قابله خبر كن ؛ جانم را پا به ماهم!!!



ادامه نوشته
امتیاز:
 

. . . .

                                                                      زندگي سخت شده است

                                                                       عجيب نفـ ـس بريده ام

                                                                           ناي رفتن نيست

                                                                                 همين !

                                        

واسه خدانوشت : صبر مي كنم اين روزها ؛ سكوت مي كنم براي تو ......... من منتظر ِمعجزه ي تو ام .

دلتنگ نوشت : آنقدر  به خداي بزرگ سپردمت كه تو را برداشت و برد ...........

سهراب نوشت : خوشا به حال گياهان كه عاشق نورند ؛ و دست ِ منبسط نور هميشه روي شانه ي آن هاست .

حافظ نوشت : ناصح به طنز گفت: «حرام است؛ مِي مخور!» /  گفتم: «به چَشم؛ گوش به هر خر نميكنم!»



ادامه نوشته
امتیاز:
 

آوازه خوان

                                                                          آوازه خوان شده ام !

                                                               دو سال است كه ترانه مي خوانم

                                                                             ترانه رفتنت را . . . .

واسه خدانوشت : وقتي نمي فهمم درد ميكشم خدا ؛ د ر د .

دلتنگ نوشت : برادري ات را ثابت كردي اما دست ِ برادري ِ من در هوا مانده!

تمنا نوشت : "من ِ جا مانده بسي محتاجم "..... يكي منو هل بــــــــــــــــده !

پيامك نوشت : مترسك اينقدر دست هايت را باز نكن كسي تو را در آغوش نميگيرد ، ايستادگي تنهايي مي آورد.



ادامه نوشته
امتیاز:
 

جمع ِ تلخ ِ ما

                                                                             مي داني

                                                                          هم خون ِ من 

                                                                         وقتي نيستي ؛

                                                                 آنقدرها هم تنها نيستم !

                                                                           دلم هست ؛

                                                                    با يادت سر مي كنيم

                                                                     دلتنگي هم هست 

                                                                 با يادت غمــــ مي خوانيم

                                                           تنهاييم نشسته است در كنار من

                                                               ميبيني روزهاي بي تو را ؟!

                  

واسه خدانوشت : زبانم نه اما دلم ؛ آري .........

دلتنگ نوشت : چه اميد ِ عبثي دارم تو كه هيچوقت ِ هيچوقت نمي آيي ......

بغض نوشت : آتش بزن ؛نابود كن ارديبهشت ِ نبودنت را .

من نوشت : دور شو از من ؛ حرف هايم را به دل نگير ؛ دريا زده شده ام !

پيامك نوشت : با فنجاني چاي هم مي توان مست شد اگر كسي كه بايد باشد ؛ باشد !

+ خيس تر از باران  يك ساله شد .



ادامه نوشته
امتیاز:
 

گردباد

                                                      پشت همه ي بي كسي ها نشسته ام

                                                                      گردباد در راه است

                                                                      و من در اين طوفان

                                                         تاراج مي كنم همه ي هستي ام را

                                                                            كاش بودي

                                                                          يك نفســــــ

                                                                   بي كسي بد درديست

                                                                          همدرد ِمن !

                            

واسه خدانوشت : پنجره ي دلم بي امان مي بارد ......... مي ترسم از ايمانش !

دلتنگ نوشت : كجاي آسمان ببينمت ؛ اي آرامش ِروزهاي بي قراريم . . .

من نوشت : چند صباحي ست كه لبخند هايم درد مي كشند ؛ رو به فرسايشم و قهقهه مي زنم ! شايد ديوانگي همين باشد !!!

كاظم بهمني نوشت : مادرم بعد تو هي حال مرا مي پرسد / مادرم تاب ندارد غم فرزندش را .



ادامه نوشته
امتیاز:
 
[ ۱ ][ ۲ ][ ۳ ][ ۴ ][ ۵ ][ ۶ ][ ۷ ][ ۸ ][ ۹ ][ ۱۰ ][ ۱۱ ][ ۱۲ ][ ۱۳ ][ ۱۴ ][ ۱۵ ][ ۱۶ ]